2011

Archief: 2011

Curacao

Spaanse Water, zondag 17 juli 2011

Poetsen

‘s  Ochtens werken we hard om schoon schip te maken. Thijs de buitenkant, Wilma binnen. ’s Middags is het daar te warm voor. Dan verkennen we Curacao. We maken een stadswandeling door Punda en Otrobanda, de oudste wijken van historisch Willemstad en lopen nog een keer over de drijvende Koningin Emma Brug over de St Annabaai, die de wijken verbindt. Best mooi die Nederlandse koloniale architectuur met zijn gekleurde huizen, gebouwd van koraalsteen, gepleisterd en geschilderd. We zijn erg onder de indruk van het Museum Kura Hulanda, met zijn beeldentuin en de indrukwekkend gedocumenteerd geschiedenis van de slavernij in de Carribean.  Willemstad is op de werelderfgoedlijst van Unesco geplaatst.

Playa Wachi

Ook gaan we naar Albert Hein in Zeelandia en naar het winkelcentrum in Zuikertuintje. Bij het Plein Cafe genieten we van een biertje en de daghap voor een tientje.

Curacao heeft ook veel leukje strandjes, waar het gezellig zwemmen is en resorts met palmen, parasols en strandbedden, waar het nu niet erg druk is.

Elke dinsdag en vrijdag ontmoeten we veel zeilers bij het happy hour in de vissershaven. Het is een bonte mengelmoes van jong en oud, van vertrekkers die nu het orkaanseizoen afwachten en net als wij even naar Nederland teug gaan, van zeilers die al jaren op de Carrieb rondzwerven, maar ook mensen die al een paar keer de wereld zond zijn geweest. We horen veel boeiende verhalen.

Thijs is jarig

Op donderdag 14 juli worden we vreselijk verrast met de komst van de Seaquest en crew naar het Spaanse water. Jannet, Huib jan, Maren en Linde komen met omi Ingrid van Bonaire naar het Spaanse Water voor de verjaardag van Thijs. En dat wordt heel erg gezellig. Er zijn cadeautjes en er wordt uitbundig gezongen. We trekken een paar dagen met elkaar op, we bezoeken strandjes en musea en genieten volop.

.

.

.

.

Curacao

Curacao, donderdag, 30 juni  2011 

Aubade van Jan Berend Bazuin

Op vrijdagochtend 25 juni om acht uur klaren we uit op Bonaire en varen naar de marina om te tanken. Om half elf, precies op de afgesproken tijd, komt de douane. Ze constateren dat de belastingvrij ingevoerde onderdelen voor de roerafdichting nog aan boord zijn en betalen de borgsom terug. Alles is in orde. We zijn een “schip in transit”. 

Maar we vertrekken nog niet. Eerst afscheid nemen van Huib Jan, Jannet, Maren en Linde van de Seaquest. Na drie maanden met elkaar te hebben opgetrokken valt dat niet mee. Met goed gevoel voor drama worden we verrast met een aubade van Jan Berend Bazuin uit Schiermonnikoog. We hadden Jan Berend eeder ontmoet en al diverse nummers uit Wilma’s smartlappenbundel gezongen. We klinken op een spoedig weerzien. 

De volgende ochtend toeteren we elkaar om acht uur vaarwel en tot ziens. Met 25 knopen wind in de rug en golven van 2 meter gaat het naar Curacao. Onder de 7 knopen blijkt het roer niet te lekken, maar daarboven komt er dik twee liter per uur naar binnen. Dankzij het nieuwe afvoergootje loopt dat lekwater nu netjes naar het loosputje en wordt automatisch overboord gepompt. Op Curacao gaan we de nieuwe afdichting monteren. 

Handelskade, Willemstad

 

Rond het middaguur varen we het Spaanse water in. We wilden het eerst wat verkennen, maar met uitschieters van 30 knopen wind, en vrijwel geen bakens bij de ondiepten, houden we het snel voor gezien. Om 2 uur maken we vast bij Seru Boca Marina onder de Tafelberg  in een beschut hoekje van het Spaanse water.  We hebben walstroom en water en kunnen genieten van de luxe van de airco aan boord zonder dat de generator loopt.

Barbara en Henk van de Rapy komen ons welkom heten. Dankzij hun aanwijzingen weten we de volgende ochtend de bus naar Willemstad gemakkelijk te vinden. De douane is in Punda en in Otrobanda is de immigrate. Het inklaren is een ware expeditie, maar we nemen er rustig een dag de tijd voor. We zijn toch van plan om hier een maandje te blijven voordat de boot de kant op gaat en we voor drie maanden naar Nederland gaan. 

 

Curacao

In Seru Boca is het erg rustig. We gaan zwemmen bij het strandje van de Hyatt, maar verder is er eigenlijk helemaal niets te doen. Aan de andere kant van het Spaanse water, bij de vissershaven, is er happy hour op dinsdag en op vrijdag en duurt de hele avond. We ontmoeten er veel bootjesmensen.
We huren een auto voor een maand. Hij rijdt en heeft airco. Hij heeft ook veel deuken, zoals de meeste auto’s hier, en een vrolijk nummerbord met de kleurige huisjes van de Handelskade erop. We gaan het eiland verkennen.

Bonaire

Bonaire, maandag 20 juni 2011 

Afgemeerd voor Karel’s Bar, Kralendijk

 

Het heeft vandaag echt geregend. Voor het eerst sinds drie weken. Bijna waren we het dek en de ramen gaan wassen, maar nu is alles vanuit de hemel schoongespoeld. Temperatuur is steeds rond de 30 graden. Er waait een verkoelende wind uit het oosten. 

Regelmatig  kijken we op de sites van TSR (Tropical Storm Risk) en het National Huricane Centre om te zien of er gevaren dreigen. We verwachten geen orkaan, maar de wind kan hier draaien als er elders tropische stormen zijn. We komen dan aan lager wal te liggen. Vooralsnog is er niets te zien behalve een stabiele passaat. 

De niewe afdichtingsringen voor het roer zijn aangekomen. FedEx heeft er drie dagen over gedaan om ze vanuit Nederland op Bonaire te krijgen. Het inklaren heeft 6 degen geduurd, en dat schijnt heel snel te zijn. Het is hier een eiland om te “chill-en”.

Snel drogen

Inmiddels is ook duidelijk geworden hoe de nieuwe afdichting voor het roer  gemonteerd moet worden. Het blijkt een stuk eenvoudiger dan we eerst dachten. Dat gaan we laten doen als de boot straks bij Curacao Marine op de kant staat. Voorlopig zijn we van plan om hier nog een weekje te blijven. In het achteronder lamineren we een gootje zodat lekwater van het roer direct naar het lensputje van de schroefasdoorvoer gaat en daar automatisch wordt weggepompt.
Voor de dingy hebben we een opvouwbaar laddertje gekocht, waardoor het geen worsteling meer is om weer aan boord te komen als we gaan snorkelen.

We genieten volop van het mooie weer en de bijzondere onderwaterwereld. We snorkelen rond de boot en met de dinghy zijn we naar het natuurreservaat “Klein Bonaire”  geweest. Het is overal even mooi. Intussen laden we de accu’s met de generator en houden we de tanks vol  met de watermaker. Om de dag verwarmen we de boiler met de kachel. Wasmachine, airco, microgolf,  televisie, video en alle laders voor de mobiele spullen worden gevoed via de omvormer. Die heeft wat moeite met de hoge temperatuur als wasmachine of airco aan gaan, maar met behulp van de machinekamer-ventilatie gaat het net. En in de slaapkamer hebben we een extra ventilator gemonteerd, die aangename verkoeling brengt gedurende de nacht.

Bonaire

Bonaire, maandag 13 juni 2011

Het is alweer ruim twee weken geleden dat we vastmaakten aan een meerboei voor Kralendijk op Bonaire. Inmiddels weten we, dat Bonaire niet zoiets betekent als “Frisse Lucht”. Het werd door Indianen in de 12-de eeuw al Bojnaj (= Laagland) genoemd. Bonaire is inderdaad plat en ongeveer zo groot als Terschelling. Met een kleine onderbreking is Bonaire Nederlands sinds 1636. De huizen hebben pannen daken en er is een “Blokker” en een “Van Der Valk”, maar we betalen er met US-Dollars.
Kralendijk betekent natuurlijk “Dijk van Koraal”. Onder onze boot wuift dan ook het mooiste koraal. Er zwemmen talloze bonte vissen. Het is hier een snorkel-paradijs. Ondanks meer dan 150 duikscholen is het toerisme nog maar beperkt ontwikkeld. Geen torenhoge hotels langs een brede boulevard. Geen stoplichten. Slechts een paar verharde wegen.

Op maandag 23 mei maakten we los in Puerto Del Rey, Puerto Rico,  en gingen samen met de Seaquest voor anker “om de hoek”  bij Isla Pineros. We willen naar Bonaire, maar er is nog geen wind. Wel regen. De verwachting is oost-zuid-oost , 15 tot 20 knopen, voor het einde van de week. Op woensdag gaan we alvast op de motor zuidwaards om wat hoogte te winnen voor als de wind later zal aantrekken uit het zuid oosten. En dat doet die. Met 180 mijl in een etmaal verbeteren we ons eigen 24-uur record. Dat is leuk zeilen, ondanks dat de boordcomputer het even voor gezien houdt en het roer bij dit soort snelheden behoorlijk blijkt te lekken. Twee uur na de Seaquest maken we net voor het donker vast aan een meerboei bij Kralendijk. Het is vrijdag 27 mei.

We treffen het Bonaire Heineken Jazz festival. Geplanned voor 2,3 en 4 juni, maar de voorbereidingen gaan zondag al van start. Henk van Twillert met het saxofoon ensemble Vento do Norte uit Portugal  geven een adembenemend concert. En dan is er de street-parade en zijn er jam sessies en uiterraard ook happy hours en after parrties. Nina Strnad uit Slovenie weet ons gewedig te bekoren met haar fantastische stem.

Intussen bestellen wij bij Contest nieuwe seals voor de roerkoning en  proberen we in overleg met de werf uit te vinden hoe die te monteren als we straks op Curacao zijn. Op dit moment is het nog niet geheel duidelijk hoe we dat gaan klaren.

Als we wat  bekomen zijn van het muziekgebeuren, huren we voor het Pinksterweekend een kleine 4WD om het eiland verder te verkennen. Rincon was ooit de eerste plaats van het eiland en ligt vlak bij Fontein, waar het heel vroeger begon. Er is niet veel meer te beleven, behalve dan in “Rose Inn”, waar we onder schaduwrijke bomen genieten van een heerlijke stoofschotel. Aan de zuidpunt van het eiland ligt Pekelmeer. Het is verbonden met een groot complex van zoutpannen en afgezet met mooie witte piramides van zout.

Met onze 4WD hobbelen we over de onverharde wegen van het Nationale Park. Een grote cactus-tuin. Goed uitkijken voor overstekende ezels en geiten. In de ondiepe poelen zien we talloze flamingo’s. Op de grond krioelt het van de leguanen, vooral kleintjes. In de lucht zien we Caracara’s en bonte Parkieten, de gele Troepiaal en het Suikerdiefje.

Intussen is de nieuwe afdichting voor het roer aangekomen op Bonaire. De douane doet er nu al 4 dagen over om het pakje vrij te geven. Ze hebben erg druk, zeggen ze, en elke dag denken ze de papieren de volgende dag klaar te hebben. We horen dat het soms wel meer dan 10 dagen kan duren . We zijn hier in Caribisch Nederland.

Dagelijks meren we de dinghy af bij de steiger van Karels Bar. Er is internet bij het Stads-caffee, en  een  happy hour en ook een prima “dag-hap” voor een tientje. Bovendien is er een heel gezellige sfeer. We houden het nog wel even vol.

.