Januari 2019

Archief: Januari 2019

Martinique

Le Marin, Martinique, zondag 27 januari 2019.

20190127_165428Het is al bijna twee weken geleden, dat we zijn aangekomen op de Caraïbische zee . We zijn nu helemaal “geland”, we hebben ons gebruikelijke ritme weer opgepakt. Le Marin is een prima plek om aan te komen. Er liggen hier meer dan 3000 boten, inclusief een grote chartervloot. Er is een zeer uitgebreide technische infrastructuur met alles wat je op een boot nodig kan hebben. Diepvries, dinghy en grootzeil waren dan ook snel gerepareerd.  We hebben veel minder schade dan in 2010, toen we de eerste keer de Atlantische oceaan overstaken. Kennelijk toch veel geleerd.

Wegens grote drukte konden we maar twee dagen in de marina blijven. Dat is geen probleem, want je kan hier ook uitstekend ankeren en ondanks de drukte ontmoetten we al snel Pieter en Maria van de Mamacocha en Christoph en Angela van de Ithaka.  Het werd meteen gezellig. Mark en Laura van de Sabbatical-3 hebben hun boot hier geparkeerd en komen maandag terug. We zijn het weekend naar Saint Anne gegaan, vlak om de hoek, met witte strandjes, kromme palmbomen en talloze madras ruitjes. Daarna zijn we weer terug gekomen voor nieuwe accu’s.

De capaciteit van onze gel-accu’s was behoorlijk afgenomen. Mag ook wel na 5 jaar intensief gebruik. Ons typisch stroomgebruik is 20A bij 12V. We wilden nu 8 nieuwe AGM-accu’s, die een grote stroom kunnen leveren DSC08438 (2)voor de lieren en de hydrauliek, en tegelijk ook diep ontladen kunnen worden, om onderweg de generator niet te vaak te hoeven draaien. Ze moeten ook weer snel geladen kunnen worden met de 230A laadstroom die de generator kan leveren.  Ze moeten bovendien passen in onze accubakken, en ook nog ergens in de Caraïben uit voorraad leverbaar zijn. Na lang zoeken op internet vonden we de “Optima Blue Top”, 12V en 75Ah op voorraad bij de plaatselijke accu-winkel hier op Martinique. Dat kwam goed uit. Om ze aan boord te krijgen hebben we weer voor twee dagen een plaatsje in de marina gekregen. In ruil voor de oude accu’s heeft een marina medewerker met zijn elektrische golfkar ons geholpen om de 8 accu’s op te halen bij de accu-winkel en aan boord te brengen, 25 kg per stuk is een heel gewicht. Alles is inmiddels geïnstalleerd een aangesloten. DSC08500 comprWe laden de accu’s nu niet meer dan twee keer per dag.

Bij het monteren van ons gerepareerde grootzeil bleek het spectra zeil ondanks de nog goede vorm, op veel meer plaatsen gedelamineerd te zijn dan we dachten. Niet zo gek na 10 jaar en een rondje wereld. Tijd dus voor een nieuw zeil. Het heeft een levertijd van 6 weken. We laten het zeil leveren op Antigua, waar het ook gemonteerd zal worden en we kunnen zien of alles past. Voor maandag reserveren we nog een keer een plaatsje in de marina om de zeillatten in ons oude grootzeil netjes af te stellen.

DSC08462 comprDit weekend genieten we op onze ankerplek van Gommier races. Gommiers zijn traditionele boten, oorspronkelijk gehakt uit de rubberboom (Gomme) en uitgehold. Nu varen ze in  jollen, 8-10 meter lang met een rechthoekig zeil en een bemanning van ongeveer 10. Erg spannend.

.

.

.

.

Van Kaapverdie naar Martinique, 2338 mijl, 17 dagen

Martinique, Le Marin, woensdag 16 januari.

bb (2)Het was een hele mooie tocht. Relatief weinig wind. Veel golven. Geen regen.
Maandag zijn we aangekomen en hebben meteen reparaties van diepvries, bijboot en grootzeil in gang gezet. Bijboot bleek lekgeraakt , maar kon gelukkig snel gerepareerd worden en hangt inmiddels al weer in de davits. Het grootzeil, waarvan naden waren losgeraakt in de top van het zeil, ligt al bij de zeilmaker. De diepvries had last van een omgekeerd gemonteerd filter. Het is rechtgezet en doet het weer. Dinsdag ochtend de eerste plensbui. Al het zout spoelt van Luna Verde af.
Het is hier Frankrijk. Er is een Carrefour en een Leather Price. Croissants, stokboord, wijn en Franse kaas. We kunnen onze telefoon gewoon gebruiken alsof we in Europa zijn. De Fransen hebben het hier goed voor elkaar. Michiel boekt de terugvlucht via Parijs, en omdat het een “binnenlandse” vlucht is landt hij op Orly. Vandaar verder met de Thalys naar Nederland.

20181231_155526 (2)Het is 17 dagen geleden dat we vertrokken uit Mindelo,  waar we de restjes van het kerstmenu hadden opgegeten en enkele ongemakken hadden gerepareerd. . Onderweg was er een fles water over het kooktoestel gevallen, waardoor er zoveel water was gekomen in een van de branders, dat er alleen nog maar wapperende vlammen uit kwamen met een borrelend geluid. Nadat we alle onderdelen van de brander droog en schoon hadden gemaakt, doet hij het weer prima. Ook stond er zout water onder de motor. Het bleek te komen uit een klein scheurtje in het uitlaatspruitstuk van de generator. Gelukkig kunnen we het scheurtje snel laten lassen. In anderhalf uur klaar! Die tijd hadden we ook nodig om het uitlaatspruitstuk weer te monteren. Onze DC-generator is compact, zuinig en stil, maar onderdelen zijn soms moeilijk te monteren. Tenslotte vervangen we ook nog de koelwaterimpeller van de generator, bij wijze van voorzorg. Het is een lastige klus als je dat op zee moet doen.

IMG_0425 (2)Op vrijdagochtend 28 december klaren we uit. Zoals gebruikelijk hebben de officials helemaal geen haast. Wij eigenlijk ook niet. We leveren de toegangspasjes van de marina in, vullen diesel bij en na de siesta varen we uit.

Uit het logboek van de oversteek:

Het eerste stuk vanaf Kaapverdië is onstuimig. Tussen de eilanden versnelt de wind tot 25 knopen. Achter het eiland Santo Antao is het plotseling windstil. We gijpen daar en even later stuiven we weer met 25 knopen wind in zuidwestelijke richting. Dan komen we buiten de invloed van de eilanden en wordt het rustig. Tijd voor een heerlijk maal van rijst met paksoi, paprika, knoflook, gember en gebakken uitjes. Goed gevoed door Wilma gaan we de eerste nacht in.

Routeb (2)Al enkele dagen is er een windstilte gebied voorspeld vanaf 2 januari op 20 graden Noorderbreedte. Om daar buiten te blijven besluiten we een zuidelijke koers te gaan varen en af te zakken tot onder 12 graden Noorderbreedte. Dat valt niet mee met het beetje wind dat er is. Met 8 tot 10 knopen wind uit NNO, windkracht 3, is er te weinig wind om de zeilen op de golven vol te houden en voortgang te maken rechtstreeks richting zuidwest. We rollen heftig en alles slaat en klappert. Na wat experimenteren besluiten we om onder grootzeil en Code-zero af te kruisen onder een hoek van 130 graden aan de wind. 20181231_133104 (3)Met wisselende wind varieert onze snelheid tussen 3 en 6 knopen. We gaan niet hard, maar wel de goede kant op. Helaas kunnen we niet voorkomen dat door geslinger op de golven de zeilen enkele rake klappen maken. In de top van het grootzeil laten twee naden los. We reven het zeil om meer schade te voorkomen en besluiten de Atlantische oceaan verder met gereefd grootzeil over te steken. Ook de code zero krijgt het zwaar. Het zeil is eigenlijk al versleten. Als er dan een scheur ontstaat, besluiten we ermee door te varen zolang als het zeil dat volhoudt.20181231_133953 (2)

Na twee dagen hebben we 267 mijl afgelegd over de grond en zijn we 236 mijl opgeschoten in de goede richting. We vinden het best inspannend om te zeilen met zo weinig wind en veel golven. We zijn dan ook trots op onze afgelegde weg tot nu toe. Het is nu zondag 30 december. De verwachting is dat pas vanaf donderdag 3 januari de noordoost passaat zich vol ontwikkelt met 15 to 20 knopen wind, windkracht 4 tot 5. We zullen dus nog even geduld moeten hebben. Intussen zorgt Wilma elke dag voor een verrukkelijk maal, zaterdag macaroni met gemengde groenten en gehakt, zondag vegetarisch: bulgar met een groene paprika, koriander, prei en een pastinaak uit de oven.

De derde dag, maandag, 31 december, oudjaarsdag. Over de grond toch weer 121 mijl afgelegd. Een gemiddelde van 5 knopen. De golven zijn bijna verdwenen en we lopen zonder de heftige slingers over een lange deining van ongeveer 18 seconden. De Code-zero is gelukkig niet verder gescheurd. We werken rustig onze routines af. Van 12 tot 20 uur hebben we geen formele wacht. Dat is de tijd dat Wilma de voorraden inspecteert en bedenkt wat we gaan eten. We eten voordat het donker wordt. Daarna, om de beurt, 4 uur op en 8 uur af. Gijpen stellen we uit tot de wisseling van de wacht. Als de generator loopt om de accu’s weer te vullen, laten we ook de watermaker lopen, maken met de boiler warm water en laden onze schermpjes weer op. 20190101_080815 (2)De nachten zijn erg mooi. De maan is half en aan het afnemen, komt kort na middernacht op en verdringt dan de melkweg. Overdag wordt de zon wat getemperd door passaatwolkjes. Je kan het je eigenlijk niet mooier voorstellen. Zeewater temperatuur is inmiddels al opgelopen tot 26 graden C. Dat is ook de temperatuur aan boord. Wilma maakt een heerlijke vissoep met gesmoorde wortel, ui en tomaat, visbouillon en zeevruchten, en we krijgen er een tonijnsalade bij.

De vierde dag, dinsdag 1 januari, nieuwjaarsdag. We vieren de jaarwisseling met een alcohol-vrij biertje, nog niet wetend dat het een enerverende dag zal gaan worden. Nog voordat het licht wordt, tijdens de wacht van Michiel, begeeft de Code-zero het. Niet onverwacht, maar toch. Het was ons lievelingszeil, dat ons mooi rond de wereld heeft gebracht. Ze deed zo haar best. We waren sneller dan de rest.

Twee grote horizontale scheuren. De top staat nog en ook uit het onderste deel komt nog wat stuwkracht. Het klappert wel allemaal. We besluiten te wachten tot het licht is. Zo goed en zo kwaad als het gaat rollen we het zeil op bij daglicht, pakken het in de zeilzak en sjorren het vast aan dek. De beslagen komen misschien nog wel van pas. Dan is het de beurt aan de gennaker. Hij staat snel, bijna alle lijnen zitten meteen goed. Het zeil laat zich van zijn beste kant zien. Met 6 knopen schijnbare wind 6 knopen vaart door het water. Helaas duurt dat maar even. DSC08414 (2)Precies volgens de verwachting houdt de wind er ‘s middags helemaal mee op. We starten de motor en varen rustig zuidwest. Over 24 uur zou er weer wind moeten zijn. Wilma heeft een heerlijke pompoenchutney met rijst gemaakt. Vandaag 123 mijl afgelegd.

De wind is er iets eerder dan verwacht. Woensdag 2 januari al om 8:00 uur begint het weer te waaien. Na 15 uur draaien, gaat de motor weer uit. We zijn inmiddels aangekomen op de 11-de breedtegraad en volgens de vooruitzichten blijft het nu vooropig 15 knopen waaien, windkracht 4, uit het noordoosten. We varen vandaag onder een grijs wolkendek en af en toe valt er een spatje regen. De koers is west. We sturen met de automaat 130 graden aan de wind. Op het menu staat zuurkool met spek en rookworst. Papaya met yogurt toe. Toch weer 135 mijl afgelegd.

Donderdag 3 januari is het wolkendek iets dunner. Op het middaguur hebben we 141 mijl afgelegd. Ons daggemiddelde neemt gestaag toe. We zijn net aan het genieten van zalmmoten met een aadrappelgratine met Emmentaler kaas en een gemengde salade, als er precies op onze koers het AIS-beeld van 621-Buoy-4 verschijnt. Het lijkt op zijn plaats te blijven. We zien niets van het ding, ook niet op de radar. We loeven toch maar 20 graden op om “het” te ontwijken. 20190106_055306Even later verschijnt op dezelfde manier op de AIS de 621-Boy-8, die we ook maar ontwijken. De “boeien” lijken te horen bij een Chinese vissersboot, de Long Xing 621, MMSI 412201808, die we later ook passeren. Het is dan al donker geworden. Daarna kunnen we terug naar onze oude koers van 130 graden aan de wind. De zalmschotel was overigens heerlijk.

In de vroege ochtend van vrijdag 4 januari, als Wilma wacht heeft, trekt de wind verder aan. Windkracht 5. Het is nog aarde donker buiten. Behalve een paar sterren niets te zien. Aan het schokken van de boot voelen we dat de zee steiler is geworden. Af en toe klapt er een volle golf met een reuze dreun tegen de zijkant en trilt het hele schip. We passen de koers een beetje aan, we trimmen de zeilen een beetje en denken, dat we wat gemakkelijker over de golven gaan. We gaan wel hard. 20190104_172253 (3)In de loop van de ochtend wordt de zee wat rustiger en beleven we minder schokken. Het is nog steeds windkracht 5 en we gaan nog steeds hard. Het afgelopen etmaal hebben we 161 mijl afgelegd, onze dagafstand blijft stijgen. Het is half bewolkt, zonder dreiging van regen. Michiel maakt een aangeklede lunch, salade met tomaat, komkommer, groene paprika, die inmiddels rood is geworden, een gekookt eitje en met de Luna Verde dressing volgens recept van Wilma. We hebben er brood bij uit de diepvries. Daarna proberen we wat gemiste uurtjes slaap in te halen. Ook de wind wordt wat rustiger, en gaat terug naar windkracht 4. We eten pompoensoep en versgebakken pizza, met tomaat, oregano, gefruite groentes en ansjovis, afgedekt met Emmentaler en Yougurt met papaya toe. Daarna varen we met 6 knopen de nacht in, richting west.

Zaterdag 5 januari, de wind is minder dan verwacht. Om meer vaart te maken sturen we wat hoger. In de vroege ochtend neemt de wind nog iets verder af en gaan we niet harder dan 4 knopen. Pas bij de opkomst van de zon krijgen we de snelheid van 6 knopen weer terug. De wachten verlopen verder soepeltjes en we komen redelijk aan onze slaap toe. De afgelopen dag hebben we 145 mijl afgelegd. 20190110_234552De middag lijkt een mooi moment om de 1.5 Oz gennaker weer te zetten. 16 knopen ware wind. We bevestigen halshoek en schoothoek en hijsen de slurf achter het grootzeil. Weer zitten bijna alle lijnen meteen goed. Het blijft wel steeds een worsteling om het zeil uit de slurf te krijgen. De stevige schoothoek komt lastig naar buiten. Maar als het zeil ontvouwt kijgen we meteen een knoop extra snelheid. Voor het avondmaal halen we de gennaker weer weg. Ook dat blijft een hele inspanning. We genieten dan ook erg van de gebraden varkensrollade “florentine” met asperges, aardappeltjes en een eitje, overgoten met een kaassausje met mosterd. 20190110_235040Onder gereefd grootzeil en genua gaan we met 6 knopen de nacht in. Even draait de wind naar oost en wordt de zee wat onstuimiger, alsof er buien in de omgeving zijn. Maar het blijft droog, de wind gaat terug naar noord-noord-oost en wij varen verder rustig de nacht door.

Zondag 6 januari hebben we 165 mijl afgelegd. We zijn haverwege de oversteek. Nog ca. 1050 mijl te gaan. De scheepsklok zetten we een uur terug, naar UTC-3 zodat de zon bij ons om ongeveer 7 uur ondergaat en weer om 7 uur opkomt. De zee is rustig, met af en toe een vreemde golf. Over de grond gaan we 6 knopen richting west. De wind is 18 knopen oost-noord-oost. We sturen 130 graden aan de wind. De verwachting is, dat dat nog wel even zo blijft. De diepvries vertoont helaas wat kuren. Komt niet lager dan -8 C. Het lijkt erop, dat er een verstopping in het koelsysteem zit. We ontdooien het systeem en starten opnieuw in de hoop dat het dan beter is. 20190107_191417Helaas verbetert het niet. Van kant-en-klaar meel bakken we een brood. Het ruikt heel lekker. Vlak voordat het donker wordt eten we stoofschotel met pastinaak. Dan gaat de avondwacht weer in.

Maandag 7 januari, 153 mijl afgelegd. We varen nu al een paar dagen 130 graden aan de wind. Stuurautomaat niet aangeraakt. Terwijl we zo’n beetje over de golven waggelen in westelijke richting, varen we voortdurend door grote velden goudkleurig zeewier. De hele oceaan lijkt ermee vol te liggen. Vissen lukt niet erg omdat er steeds grote plukken wier aan de haak zitten. De golven zijn best steil en de zee is ook niet rustig, “typisch Atlantische oceaan”, kruisende zeeën over een lange deining. Eens in de drie minuten zit er een heftige golf tussen, waardoor we van bakboord naar stuurboord rollen, alsof  de zee wil controleren of we het kommaliewant wel goed hebben vastgezet. Het is een ware kunst om filterkoffie te maken. Dat gaat niet altijd goed. Dan vliegt de koffie uit het filter en kruipt in alle naden en kieren. Het ziet ernaar uit dat we over 7 dagen aan zouden kunnen komen op Martinique en sturen alvast een mailtje om een plaats te reserveren bij marina Le Marin. 20190109_185812We eten pasta met gehakt en pasta saus, bereid met verse worteltjes, courgette, ui, tomaat en knoflook.

Als de zon opkomt op dinsdag 8 januari, valt de wind weg. Er heeft zich een bui ontwikkeld aan bakboord. We hopen op een plens regen om het dek grondig af te spoelen. Helaas blijft het bij een paar spetters. De wind lijkt voorlopig niet terug te komen. De golven zijn wel gebleven.  De motor gaat aan en we zetten het grootzeil midscheeps vast om het slingeren wat te beperken. De laatste 24 uur hebben we 145 mijl afgelegd. De verwachting is, dat morgenochtend de wind terugkomt uit het noord-noord-oost. We nemen de gelegenheid om nog een broodje te bakken. IMG_0466 (2)Bij zonsondergang eten we vissoep als op oudejaarsdag, maar nu met ui, knoflook, aardappel en courgette en met een avocado salade, met sla, komkommer ansjovis. Als toetje verrast Wilma ons met yoghurt met bosvruchten geserveerd in glas op een krokant koekje. Er is veel af te wassen voor Michiel en Thijs.

Woensdag ochtend 9 januari waait het weer een beetje en zetten we de zeilen erbij. Rond de middag gaat na 28 uur de motor uit. Genoeg wind weer. Laatste etmaal 138 mijl afgelegd. We rekenen uit dat we sinds Mindelo 46 motoruren hebben gedraaid, voor ongeveer 3 liter per uur en 52 uur de generator voor ongeveer 1 liter per uur, samen goed voor 200 liter diesel. Het klopt dus dat er nog 500 liter diesel in de tank zit. Het is nog 650 mijl naar Martinique, waar we maandag hopen aan te komen. We hebben ook bevestiging gekregen van de 20190109_142713marina dat ze van 14 tot 18 januari plaats voor ons hebben. Daarna niet meer, maar dat kan veranderen. Het schijnt gezellig druk te zijn op Martinique. We eten stoofschotel met bruine bonen en een komkommersalade met tomaten en olijven.

Als het donderdag 10 januari wordt, draait de wind naar oost en neemt weer wat af. We zetten de motor bij, halen de zeilen weg en sturen west, pal voor de wind. De verwachting is dat over 24 uur de wind weer naar oost-noord-oost draait toeneemt, maar dat gebeurt eerder. Rond het middaguur zeilen we weer 135 graden aan de wind. Dagafstand was 142 mijl. Daarna zetten we de gennaker. We worden er steeds handiger in. Onder de gennaker varen we met 7 knopen door het water, recht op de Martinique af. Voor het donker halen het zeil er weer af. We eten heek met aardappeltjes en bietjes, gegarneerd met een uitje, citroen en een walnoot-yogurtdressing, en gaan onder genua en grootzeil 130 graden aan de wind met 6 knopen door het water de nacht in. De wassende maan laat zich even zien, maar verdwijnt snel achter de horizon en laat de hemel aan de sterren.

Gedurende de nacht trekt de wind langzaam verder aan. Vrijdag 11 januari waait het 20 knopen. Dat schiet goed op. Goed dat we de gennaker er voor het donker hadden afgehaald.20190110_234046 De volgende ochtend wordt het iets rustiger, maar we blijven stevig doorvaren. Daggemidelde was 152 mijl. We eten kip met bulgar en witte kool, paprika, uitje, knoflook, gember, mango en mangochutney. De wind neemt langzaam af. Om middernacht gaat de motor aan.

Zaterdag ochtend, 04:00 uur, bij de wisseling van de wacht, komt de wind terug, zetten we de zeilen en gaat de motor uit. 132 mijl afgelegd. Het wordt heel mooi weer. Blauwe lucht met passaatwolkjes, watertemperatuur 27 C, en de wind wordt niet veel meer dan 10 knopen uit het oosten. In de ochtend zetten we onze groen-witte gennaker weer en gaan we verder met een mooi vaartje van  6-8 knopen richting Martinique. Wilma trakteert op ossenhaas met paddenstoelen en gebakken groente. We gaan met de gennaker de nacht in. Wat overmoedig misschien, want net als donderdagnacht trekt ook nu de wind aan. Om middernacht is het alle hens aan dek. In een vlaag zijn we opgeloefd. 20190112_211127 (2)De stuurautomaat heeft het schip keurig terug gebracht op koers, maar de schoothoek van de gennaker is losgeraakt en het zeil klappert voor ons uit. We trekken de hoes erover, bergen het in de zeilzak en gaan verder onder de genua. In 15 minuten is alles geklaard en zijn de deklichten weer uit. We nemen een kopje thee om even bij te komen. Thijs vervolgt zijn wacht en Wilma en Michiel gaan weer slapen.

Zondag zeilen we met een rustige passaat van 14 knopen uit oostnoordoost. Afgelopen etmaal 143 mijl afgelegd. Nog 85 mijl. Als het zo door zou gaan zijn we rond middernacht bij Martinique. ‘s Middags horen we voor het eerst sinds tijden weer iets op de marifoon. Het is frans. Intussen neemt de wind en onze snelheid weer af. We eten de laatste stoofschotel uit de diepvries.

Maandag 14 januari land in zicht. De contouren van St.Lucia en Martinique teken en zich af. We reven grootzeil en genua om wat langzamer te varen. We willen niet in het donker aankomen. Met een vaartje van 3 knopen kruipen we tussen St. Lucia en Martinique door. Als de zon opkomt valt de wind helemaal weg en varen we op de motor naar Saint-Ann, waar we ankeren op 7 meter. De fles champagne, die we bewaard hadden van oud-en-nieuw gaat open. IMG-20190116-WA0001 (2)We zijn er. Na de middag zoeken we ons plaatsje op bij de Marina Du Marin.

Tenslotte moet nog vermeld, dat we niet alleen gedineerd hebben. We hebben ook ontbeten en gelunched. Het ontbijt bestond uit boterhammen, roggebrood of knackebrod met kaas, vleeswaren of jam, yogurt met muesli of een havermout smoothie met gemengd fruit, noten en zaden. Voor de lunch brood met beleg, kaas en tomaat, meestal aangevuld met de restjes van de vorige dag.

.

.

.

.